More servicesWindows Live
HomeHotmailSpacesOneCare
 
MSN
Sign in
 
 
Spaces home  ||| Aşk mı? Dedin Saçmal...PhotosProfileFriendsMore Tools Explore the Spaces community

||| Aşk mı? Dedin Saçmaladın. Seni Seviyorum Diyene İnanma Yol ver. Beni en son bırakanda Beni Her şeyden Çok Severdi Boşver |||

Updated 6/13/2008
July 11

Gücüm Yok Sensizliğe

Sensiz görmeden yasamak ölümse
Hasretin, yüreğimi yakan zulümse
Sessiz yağmurlar gözlerime inmişse
Yemin Seviyorum, gücüm yok sensizliğe

Ömür Seninle aldığım bir nefesse
Mutluluğum, yüzünde gördüğüm tebessümse
Yokluğun bana dayanılmaz kederse
Yemin Seviyorum, gücüm yok sensizliğe

Sana gelmek için uzaklar zor gelemese
Seninle her an ömre bedelse
Sen nefesimde yüreğimde hala senin sevginse
Yemin ediyorum, gücüm yok sensizliğe

Bu Saatten Sonra Dön Demeyeceğim

Atlıkarıncalar gibi
Sana dair kurduğum düşlerimi,
Işık tutsunlar önüme diye;
Aylak gezen yıldızlara emanet etmiştim
Ama onlar da tıpkı senin gibi birer birer kayıp gittiler…

Halbuki her sabah
Gece kayan yıldızlara tuttuğum dilekler içinde başlardı …
Sabah güneşi kirpiklerimi okşarken
Düşümde açılan kapıdan sen girerdin içeri usulca…

Üstüme yorgan yaptığım özlemini,
Kokunla dolu yastığı bırakarak yatağımda,
Utana sıkıla, kıpkırmızı olmuş yanaklarımla,
Dikilirdim karşına;
İşte o an sözcükler yağlı ilmek olurdu boğazıma…

Ne zaman bir ışık görmek için baksam
Katrana çalardı gözlerin…
Tadı damağımda kalan (bir) kahvenin,
Acı telvesi gibisin artık…

Her yıl yollara düşüp sıcak ülkeler arar göçmen kuşlar

Benimse üstünde bir avuç toprak,
Bir yudum su olamadığım
Tek vatanım sendin yar

Ey imparatorluğumun kralı,
Gönül savaşımın fatihi;
Senin en büyük zaferin ben,
Benimse en ağır yenilgim sen…
Ganimetlerini topla artık gitme vaktidir…

Bu saatten sonra dön demeyeceğim…

Belki Gelirsin

Belki gelirsin...
Çocukça sevinçlerin çığlığıyla,
Kararlı bir yağmur damlası gibi
Düşersin omuzlarıma.
Rüzgarın güle dokunuşu misali,
Okşarsın ağarmış saçlarımı.
Bir bahar arefesinde,
Belki gelirsin
Bahar gelir ardın sıra.
Yitirilmiş zamanların kıyısında,
Dalga boyu hayaller kurarız.
İçimizdeki güneşin doğuşunu izleriz, günbatımında.
Aynı rüyaya uyuruz beraber,
Aynı rüyada uyanırız.
Portakal çiçeği kokusuyla gelen,
Billur bir gecenin sabahında,
Ay ışığından kalma şarkılarda,
Hep aynı nakarat olur mutluluk.

Kim bilir?
Ölümün buruk tadını
Eşsiz bir ziyafete dönüştürmeye
Son nefeste de olsa

Aşk Duygusu

Çok güzel duygudur aşk dimi
Hani pencerelerden bakışmalar
Biri görecek korkusuyla
Mahalle aralarında gizlice buluşmalar
Çok güzel duygudur aşk dimi
Ama nedense sonuç hep aynı
Hep hüsran hüzün ve göz yaşı
Bazen gizlice isyanlar
Bazen intiharlar
İşte çok güzel olan duygu sona eriyor
Ve o güzel duygu acıya dönüyor
Ne yapsan değiştiremezsin
Hayatın kanunu bu aşıklar

Artık Bir Ölüsü Var Bu Aşkın

İlkin Şiirlerim Yasakladı Seni Bana

İsmini yazdıkça olmazlarım çoğaldı

Aşık olmak için aşık olmuyordum ama

İçimde bir şeyler sana aşık kaldı

 

Sırtlamak istedim çoğu acılarını

Karamsarlığını yutarak dünyanın

Pembesi ile baş başa bırakmak istedim seni

Ama Olmadı

Sen hiçte seven bir insan gibi davranmamaya başladın

Gözünde o eski ışığın yoktu

Unutmak zorundaydım artık seni

İçimde Sana Aşık Bir Çocuk Kaldı

 

En Güzel oyuncağını kaybedecekti

Belki de kazanmak zorunda olduğu son zaferi

Tahta kılıcını yaparken elini kesmişti

Sana el uzatan ejderhaların başını o kılıçla kesecekti

 

“Değer verdiklerimden değilsin”

Hatırla, hatırla böyle söylemiştin

Beni boşver, içimdeki çocuk duydu

Dudaklarından akıttığın bu zehri

Ejderhalara baktı birde sana

Ne Fark vardı

Birden kılıcını kaldırdı

Suçluyu bulmuştu çarçabuk

Tahta kılıcı kendi kalbine sapladı

Artık bir ölüsü vardı bu aşkın

Saçları ıslak, eli yaralı

Sevdiği için suçlu bulmuştu kendini

Ve o sevemezdi prenses sandığı bir ejderhayı

Aşkını içinde öldüreyim derken

İçinden aşkına bir ölü verdi

Aklım hâlâ seni sevecek kadar şaşkın

Fakat yüzüne gülmemi bekleme

Artık bir ölüsü var bu aşkın

July 08

Gökçe Kırgız - Kalbime Gömerim O Zaman

 
June 06

Kim Sevdi Seni Benim Kadar?

Kendime zarar verdim acı duymadım, iki karar verdim ama başaramadım. Birisi ölmekti bocaladım olmadı, birisi yaşamaktı yaşayamadım ben. Düşmanın ardına dizilen dostlara, zora düştüğüm için mi ulaşamadım? Pişmanım Herkesi insan sanıp saçmaladım. Aşk mı? Dedin Saçmaladın. Seni Seviyorum Diyene İnanma Yol ver. Beni en son bırakanda Beni Her şeyden Çok Severdi Boşver.  Bugün Önüme Gelen Herkesi Kırabilirim, Bana Hak ver. Ne hissettiğimi Bilemedim, Bulamadım Hala Bir Yanım Çek Git Bir Yanım Kal Der. Rüyadan Uyanıp Aynaya Baktım, Bu Adam Benimle Alakasız Biri Bu Hayat inadına bana her gün yapılan çok bayat ve kötü bir espri. Yırttım resmini artık eskidin, unuttum ismini, sen bir kahpesin. Bıktım büsbütün her şeyden senin yüzünden kahretsin. Kim Sevdi Seni Benim Kadar, İstemem Selamını Artık Yalnızım Aldım Yolumu Anladın mı? Üzülmeye değmez bir kahpeymişsin bunu geç anladım gözlerim dolu yeni bir ufka yelken açtım.

June 05

Geç Kalmama İzin Verme!

Zaman yaşlanır, umutları eskitir,
Yine umutlanırım...
Sevdalar geçer yıkılır, yenilir,
Yine ayaklanırım...

Çığlıklara hapsettiğim şarkılarım var benim.. Sessizliğin içinde ağır aksak
yürüdüğüm yollarım var. Bir yerlerde takılıp düşsem de, tekrar kalkabiliyorum
ayağa.. Ama dizlerimde yaraların izleri kalıyor, silinmiyorlar.

Yarım kalmış hikayelerin tamamlanmamış cümlelerinde buluyorum kendimi.. Ne
tamamlayabiliyorum, ne tamamlanabiliyorum.. Bir yanım hep eksik, hep kırık..
Dünyam bir bir yitirdi renklerini.. Ne deniz mavi eskisi gibi, ne de gökyüzü..
Korkularım bırakmıyor peşimi.. Adımlarıma yapışmışçasına nereye gitsem benimle
geliyorlar adeta.

Sesleri duymaktan yoksun kulaklarım, sözcükleri söylemekten korkan dudaklarım
var. Zaman hiç bir şeye aldırmadan devam ediyor yoluna..

Ya ben gecikiyorum zamana, ya da geç kaldıklarım erken çıkıyor karşıma...

Alıştım sanırken acılara..
An olur bazen tutamam kendimi,
Delirir isyanım...

Bu sensizliğim mi, yoksa yalnızlığım mı bilmiyorum.. Bir bilsen.. Seni her
özlediğimde bir nokta bıraktım duvarlarıma.. Eğer bir gün gerçekten tutarsam
ellerini, bakıp ta görürsem gözlerindeki o sevdalı hali, o noktaları birleştirip
sevdanın kalemiyle, mutluluğun resmini çizeceğim dünyaya..

İşte o gün yine masmavi, berrak bir güne uyanacak deniz.. Bulanıklığını benden
uzağa atacak.. Bütün gecelerim sabaha varacak.. Ve bir daha hiç gece
olmayacak...

Sensiz geçen günlerimin hesabını yarınlardan soracağım.. Sevinçlere boğulacak
içimdeki çocuk.. Yeniden seveceğim yağmurları.. Hiç söylenmemiş, hiç dillenmemiş
kelimeler fısıldayacak rüzgar. Hiç kimseler bilmeyecek, duymayacak,
anlamayacak..

Bunlar olacak değil mi?

Bu garip fani beden,
Bu deli ruh benim..
Atamam, satamam,
Dert benim, dertler benim...

Bu acı kızgın hüzün,
Kırık düşler benim..
Susamam, susturamam,
Söz benim, sözler benim...

Korkuyorum işte.. Korkularımı büyütüyor zaman gitgide.. Ne olur izin verme
korkmama, kendimden kaçmama..

Doğum Günün Kutlu Olsun

Belki bir hayaldi öncesinde
Adın konmuş aşk dilinde
Bense senin sadece imkansızındım…

Seni gördüğüm ilk anda başladı her şey ve sonrasında tanımadığım bir heyecan,
tatmadığım bir mutluluk oldun. Gözlerimi kapadım, bu mutluluk hiç bitmesin
istedim. Gözlerimi öyle sıkı kapadım ki sen giderken bile açmadım onları. Bir
gün dönecek dedim. Evet bir gün dönecek ve ben gözlerimi tekrar heyecanla ve
mutluluğa açacaktım..

Kelimeler tükenirken dilimde
Bir sen bitmedin bak içimde
Aslında bunu senden beklemezdim ki..

Birinin hayata gözlerini kapaması ne demek bilir misin? Hayatla bağlarını
koparması artık bir hayali yaşaması. İçindeki umudu hiç yitirmeden yaşatması..
Ve her sabah o hayalin gülüşü ile güne başlaması.

Hangi yalan, hangi sebep?
Cevabın yok, bitti demek
Kim bilir belki de ben senin korkularındım..

Zaman geçiyor ve ben bu geçen zamana inat seni daha büyük bir özlemle, daha
büyük bir sevgi ile bekliyorum. Gözlerimi açmak, gerçekleri kabullenmek
istemiyorum. Ben kendi gerçeklerimi seviyorum, onlar yakmıyor canımı. Düşünsene
geliyorsun kapıyı açıyorum karşımda sen.. Tek kelime etmeden sarılıyorum. Yine
sana dokunmaya bile kıyamıyorum ve saatlerce seni izliyorum.....

Zorundasın, zorundayız.
Sense hangi yolun sonundasın?
Belki de sakladığın bir şey var..

Biliyorum ki zaman ilerledikçe değişecek her şey. Kendi gerçeklerim kanatacak
yaralarımı yeniden. Gözlerimi açarsam bu acı biraz olsun diner mi diye
düşünüyorum. Senin istediğin gibi gidişini kabullenebilir miyim?

Şayet biri varsa aramızda
Çığlıklarım yalnızlığa
Bu ayrılık akşamında
Gözyaşıma boğuldu dünya..

Ve bir gün gözlerimi açtım. İşte o an canım hiç acımadığı kadar acıdı... Keşke
gözlerimi hiç açmasaydım, keşke umudumu yok etmeseydim. Görmeye başladığım an
umutlarımın bittiği, görmediğim zamanlarda anlamı olan şeylerinde anlamını
kaybettiği an oldu. Seviyordum, sevginin kör olmak olmadığını da biliyordum.
Geçte olsa görmeye başladım..

Beni sevmediğini artık beni istemediğini gördüm... Sonum oldu....

Benim sonum senin doğum günün olsun.. Doğum Günün Kutlu Olsun..

Sorma bana sensizliği
Sorma bana gücün yoksa!..
Gelen aynı, giden aynı.
Bırak beni yalnızlığıma!..

View more entries
 
View space
A\H\U
View space
Ahmet Berk
View space
arda
View space
уαşαякєη öℓмüşüм
View space
Tatli
View space
Önder
View space
D€RYA
View space
aybuke